พระสุตันตปิฎกบาลี: 32/457/377 378

สุตฺตนฺตปิฏเก ขุทฺทกนิกายสฺส อปทานภาค ๑
เล่ม 32
หน้า 457
ปญฺจมํ สตฺตปณฺณิยตฺเถราปทานํ (๓๗๕)
[๓๗๗] สุมโน นาม สมฺพุทฺโธ อุปฺปชฺชิ โลกนายโก ปสนฺนจิตฺโต สุมโน สตฺตปณฺณิมปูชยึ ฯ สตสหสฺเส อิโต กปฺเป สตฺตปณฺณิมปูชยึ ทุคฺคตึ นาภิชานามิ สตฺตปณฺณิปูชายิทํ ผลํ ฯ สฺวาคตํ วต เม อาสิ มม พุทฺธสฺส สนฺติเก ติสฺโส วิชฺชา อนุปฺปตฺตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนํ ฯ กิเลสา ฌาปิตา มยฺหํ ภวา สพฺเพ สมูหตา นาโคว พนฺธนํ เฉตฺวา วิหรามิ อนาสโว ฯ ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิจ อฏฺฐิเม ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ ฯ อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา สตฺตปณฺณิโย เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ ฯ สตฺตปณฺณิยตฺเถรสฺส อปทานํ สมตฺตํ ฯ ฉฏฺฐํ คนฺธมุฏฺฐิยตฺเถราปทานํ (๓๗๖)๗
[๓๗๘] จิตเก กยิรมาเน นานาคนฺเธ สมาคเต ๑ ปสนฺนจิตฺโต สุมโน คนฺธมุฏฺฐึ อปูชยึ ฯ #๑ ม. สมาหเต ฯ