พระสุตันตปิฎกบาลี: 32/457/377 378
สุตฺตนฺตปิฏเก ขุทฺทกนิกายสฺส อปทานภาค ๑
ปญฺจมํ สตฺตปณฺณิยตฺเถราปทานํ (๓๗๕)
[๓๗๗] สุมโน นาม สมฺพุทฺโธ อุปฺปชฺชิ โลกนายโก
ปสนฺนจิตฺโต สุมโน สตฺตปณฺณิมปูชยึ ฯ
สตสหสฺเส อิโต กปฺเป สตฺตปณฺณิมปูชยึ
ทุคฺคตึ นาภิชานามิ สตฺตปณฺณิปูชายิทํ ผลํ ฯ
สฺวาคตํ วต เม อาสิ มม พุทฺธสฺส สนฺติเก
ติสฺโส วิชฺชา อนุปฺปตฺตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนํ ฯ
กิเลสา ฌาปิตา มยฺหํ ภวา สพฺเพ สมูหตา
นาโคว พนฺธนํ เฉตฺวา วิหรามิ อนาสโว ฯ
ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิจ อฏฺฐิเม
ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ ฯ
อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา สตฺตปณฺณิโย เถโร อิมา คาถาโย
อภาสิตฺถาติ ฯ
สตฺตปณฺณิยตฺเถรสฺส อปทานํ สมตฺตํ ฯ
ฉฏฺฐํ คนฺธมุฏฺฐิยตฺเถราปทานํ (๓๗๖)๗
[๓๗๘] จิตเก กยิรมาเน นานาคนฺเธ สมาคเต ๑
ปสนฺนจิตฺโต สุมโน คนฺธมุฏฺฐึ อปูชยึ ฯ
#๑ ม. สมาหเต ฯ