พระสุตันตปิฎกบาลี: 32/453/373
สุตฺตนฺตปิฏเก ขุทฺทกนิกายสฺส อปทานภาค ๑
องฺโกลโก กทมฺพี จ อุทฺทาลํ เอกจมฺปโก
ติมิรํ สลฬญฺเจว คาถา ตาฬีสเมว จ ฯ
มนฺทารวปุปฺผิยวคฺโค สตฺตตฺตึโส ฯ
______________
อฏฺฐตฺตึโส โพธิวนฺทนวคฺโค
ปฐมํ โพธิวนฺทกตฺเถราปทานํ (๓๗๑)
[๓๗๓] ปาฏลึ ชลิตํ ๑ ทิสฺวา ปาทปํ ธรณีรุหํ
เอกํสํ อญฺชลึ กตฺวา อวนฺทึ ปาฏลึ อหํ ฯ
อญฺชลึ ปคฺคเหตฺวาน ครุํ กตฺวาน มานสํ
อนฺโตสุทฺธํ พหิสุทฺธํ สุวิมุตฺตํ อนาสวํ ฯ
วิปสฺสึ โลกมหิตํ กรุณาญาณสาครํ
สมฺมุขา วิย สมฺพุทฺธํ อวนฺทึ ปาฏลึ อหํ ฯ
เอกนวุเต อิโต กปฺเป ยํ โพธิมภิวนฺทิหํ
ทุคฺคตึ นาภิชานามิ วนฺทนาย อิทํ ผลํ ฯ
ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิจ อฏฺฐิเม
ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ ฯ
อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา โพธิวนฺทโก เถโร อิมา คาถาโย
อภาสิตฺถาติ ฯ
โพธิวนฺทกตฺเถรสฺส อปทานํ สมตฺตํ ฯ
#๑ ม. ยุ. หริตํ ฯ